Organizacja ślubu

Formy zawierania małżeństwa - wyróżniamy formę świecką i wyznaniową.

• W średniowiecznej Polsce powszechne były małżeństwa umowne - zawierane w drodze dwóch kolejnych umów świeckich: zmówin i zdawin.
• W 1197 nakazano w Polsce używać kościelną formę zawierania małżeństwa. Kościół małżeństwa umowne uważał za tajne, atoli uznawał je za ważne do połowy XVI w.
• Do kościelnej formy zawierania małżeństwa należały od 1215 roku zapowiedzi. Ślub pył się przebywać w kościele.
• Od czasu soboru trydenckiego w przypadku kościelnej formy zawierania małżeństwa - kapłan stawał się świadkiem kwalifikowanym. Wprowadzono ponadto ankieta przedślubny ze znajomości katechizmu.
• W Anglii od 1653 panowała jakość świecka, w 1763 wprowadzono formę wyznaniową.
• We Francji w 1787 roku król Ludwik XVI wprowadził śluby cywilne na rzecz protestantów. W 1792 wprowadzono we Francji wyłącznie cywilną formę zawierania małżeństwa; równie regulował tę kwestię Prawo Napoleona.
• W Austrii ustawy z lat 1868 i 1870 przewidywały sposobność ślubów cywilnych.
• W Niemczech od 1875 tylko świecka jakość zawierania małżeństwa.
• Projekt Lutostańskiego z 1929 roku dawał nupturientom (przyszłym małżonkom) sposobność wyboru formy zawarcia małżeństwa. Przewidywał świecką koncepcję małżeństwa w charakterze umowy cywilnej.

Kategorie: Historia prawa • System prawny rodzinne • Mąż i żona